DSM 5'e göre atenüe psikozun tanı kriterleri nelerdir?

Atenüe psikoz, bireylerin gerçeklik algısında belirli bir zayıflama yaşadığı bir durumdur. DSM-5, bu sendromun tanı kriterlerini belirleyerek, klinik değerlendirmelerde daha net bir çerçeve sunmayı amaçlar. Ancak, bu tanı, kesin bir teşhis olmaktan ziyade, daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyulan bir alan olarak öne çıkmaktadır. Bu nedenle, uzmanlar arasında dikkatle ele alınması gereken bir konudur.

DSM-5'e göre atenüe (zayıflatılmış) psikoz sendromunun tanı kriterleri:

Atenüe psikoz sendromu, DSM-5'te "Diğer psikotik bozukluklar" başlığı altında yer almaktadır. Bu, resmi bir teşhis olmaktan ziyade, daha fazla çalışma gerektiren bir öneri olarak kabul edilir. 

1. Sanrılar, halüsinasyonlar veya düzensiz dil. Bu semptomlardan en az biri zayıflatılmış formda olmalıdır.
2. Sıklık. Belirtiler, geçen ay boyunca ortalama en az haftada bir kez ortaya çıkmış olmalıdır.
3. Başlangıç veya kötüleşme. Semptomlar, geçen yıl içinde başlamış veya önemli ölçüde kötüleşmiş olmalıdır.
4. Rahatsızlık. Belirtilerin ürettiği yoğun bir rahatsızlık, günlük işleyişte işlev bozukluğu veya müdahale olmalıdır.
5. Diğer bozukluklar veya maddelerle açıklanamama. Durum, başka bir ruhsal bozukluğun veya maddenin etkisiyle daha iyi açıklanamaz.
6. Psikotik bozukluk olmama. Bu sendromun teşhis edilebilmesi için başka herhangi bir psikotik bozukluğun tanı kriterlerini karşılamaması gerekir.