DSM 5'e göre PTSD'nin kriterleri nelerdir?

Posttravmatik stres bozukluğu (PTSD), bireylerin yaşamlarında karşılaştıkları travmatik olayların ardından ortaya çıkan karmaşık bir psikolojik durumdur. Bu bozukluk, yaşanan olayın ruhsal etkileriyle başa çıkma sürecinde zorluklar yaşanmasına neden olabilir. DSM-5, PTSD tanısında dikkate alınması gereken belirli kriterleri belirleyerek, klinik değerlendirmelerde yardımcı olmaktadır. Bu kriterler, bozukluğun tanınmasında ve tedavi sürecinin yönlendirilmesinde önemli bir rol oynamaktadır.

DSM-5'e göre PTSD (Posttravmatik Stres Bozukluğu) kriterleri şunlardır:

Stresör: Ölüm, ciddi yaralanma veya cinsel şiddete doğrudan maruz kalma, tanık olma, yakın bir akrabanın böyle bir olay yaşadığını öğrenme veya iş gereği travmatik detaylara tekrar tekrar maruz kalma. 

İstila Belirtileri: Travmatik olayın şu şekillerde tekrar yaşanması: istemsiz ve rahatsız edici anılar, kabuslar, flashback'ler, travmatik hatırlatıcılara maruz kalınca yoğun duygusal sıkıntı veya fizyolojik reaksiyonlar. 

Kaçınma: Travma ile ilgili düşünce ve duygulardan, insanlar, yerler, etkinlikler veya nesnelerden kaçınma. 

Negatif Algılar ve Ruh Hali: Travma sonrası başlayan veya kötüleşen, kendini veya dünyayı olumsuz değerlendirme, suçluluk veya utanç duyguları, ilgi kaybı, duygusal uyuşukluk gibi bilişsel ve duygusal değişiklikler. 

Arousal ve Reaktivite Değişiklikleri: İrritabilite, saldırganlık, kendine zarar verme veya riskli davranışlar, hipervijilans, uyku bozuklukları gibi travma sonrası başlayan veya kötüleşen uyarılma ve reaktivite değişiklikleri. 

Süre: Belirtiler bir aydan fazla sürmelidir. 

Fonksiyonel Anlam: Belirtiler, sosyal veya mesleki alanlarda önemli sıkıntı veya bozulmaya yol açmalıdır. 

Dışlama: Belirtiler, ilaç, madde kullanımı veya diğer tıbbi durumların etkisi ile açıklanmamalıdır. 

1. Stresör: Ölüm, ciddi yaralanma veya cinsel şiddete doğrudan maruz kalma, tanık olma, yakın bir akrabanın böyle bir olay yaşadığını öğrenme veya iş gereği travmatik detaylara tekrar tekrar maruz kalma. 
2. İstila Belirtileri: Travmatik olayın şu şekillerde tekrar yaşanması: istemsiz ve rahatsız edici anılar, kabuslar, flashback'ler, travmatik hatırlatıcılara maruz kalınca yoğun duygusal sıkıntı veya fizyolojik reaksiyonlar. 
3. Kaçınma: Travma ile ilgili düşünce ve duygulardan, insanlar, yerler, etkinlikler veya nesnelerden kaçınma. 
4. Negatif Algılar ve Ruh Hali: Travma sonrası başlayan veya kötüleşen, kendini veya dünyayı olumsuz değerlendirme, suçluluk veya utanç duyguları, ilgi kaybı, duygusal uyuşukluk gibi bilişsel ve duygusal değişiklikler. 
5. Arousal ve Reaktivite Değişiklikleri: İrritabilite, saldırganlık, kendine zarar verme veya riskli davranışlar, hipervijilans, uyku bozuklukları gibi travma sonrası başlayan veya kötüleşen uyarılma ve reaktivite değişiklikleri. 
6. Süre: Belirtiler bir aydan fazla sürmelidir. 
7. Fonksiyonel Anlam: Belirtiler, sosyal veya mesleki alanlarda önemli sıkıntı veya bozulmaya yol açmalıdır. 
8. Dışlama: Belirtiler, ilaç, madde kullanımı veya diğer tıbbi durumların etkisi ile açıklanmamalıdır.